Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στρέφει τα πυρά του κατά της λειτουργίας της ελληνικής Δικαιοσύνης, τονίζοντας ότι «καλώς που υπάρχουν και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί» και αναφέρει πως η Δικαιοσύνη είναι «ουσιαστικά ευνουχισμένη από την ηγεσία της που διορίζεται από αυτή την κυβέρνηση». «Δεν θα ήταν υπερβολή να ειπωθεί ότι έχει δημιουργηθεί ένα καθεστώς» δηλώνει χαρακτηριστικά.

«Έχουμε γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας» τονίζει, αναφέροντας χαρακτηριστικά, τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάνει λόγο και για σειρά άλλων υποθέσεων που, όπως λέει, εξετάζονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Ο πρώην πρωθυπουργός, στο πρώτο μέρος της συνέντευξής του στο in.gr, τοποθετεί τη διαφθορά δίπλα στην ακρίβεια ως τα δύο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα. «Αν το πρώτο μεγάλο κεφάλαιο είναι η ακρίβεια» υποστηρίζει, «η διαφθορά είναι επίσης το δεύτερο κρίσιμο μέγεθος που αφορά την ελληνική κοινωνία».

Όσον αφορά την πολιτική του επιστροφή και τη διαφορά του σήμερα από το 2015, ο Αλέξης Τσίπρας επικαλείται πρωτίστως την εμπειρία της διακυβέρνησης. «Το ’15 ήξερα τι θέλω να κάνω και τι θέλω να γίνει, αλλά δεν ήξερα πώς ακριβώς μπορεί αυτό να γίνει» τονίζει.

«Έχοντας τώρα αυτή την εμπειρία της διακυβέρνησης, είμαι σε θέση σήμερα να πω ότι όχι μόνο ξέρω τι θέλω, αλλά και πώς να το κάνω. Και ξέρω τι είναι αυτό που γίνεται και τι είναι αυτό που δεν γίνεται».

«Θα μπορούσα να σου υποσχεθώ ότι από τη μια μέρα στην άλλη η ζωή σου θα γίνει ένας παράδεισος. Ότι ο μισθός σου θα τριπλασιαστεί. Πόσο αξιόπιστο θα ήταν αυτό;» αναρωτιέται.

«Η πολιτική» λέει ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, «δεν είναι η τέχνη του εφικτού, αλλά είναι η τέχνη της διεύρυνσης του εφικτού».

Μιλά έτσι για «μικρές καθημερινές νίκες» που μπορούν να αλλάξουν σταδιακά τη ζωή των πολιτών και να διευρύνουν «τα συμφέροντα των πολλών».

Ο Αλέξης Τσίπρας απορρίπτει την εικόνα μιας αναγκαστικής σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση εχθρός ή αντίπαλος. Εχθρός ή αντίπαλος είναι οι καθεστηκυίες λογικές και βεβαίως τα πολύ ισχυρά συμφέροντα τα οποία θα αντισταθούν σε ένα τέτοιο σχέδιο».

Πηγαίνει μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, υποστηρίζοντας ότι σήμερα το πρόβλημα δεν είναι η οικονομία της αγοράς, αλλά η στρέβλωσή της από μονοπώλια και ολιγοπώλια: «Αυτό το οποίο πρέπει πρωτίστως να πούμε είναι να λειτουργήσει ο καπιταλισμός με όρους κανονικότητας».

Στην κορυφή των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετεί την ακρίβεια, την οποία αναλύει σε τρεις βασικούς παράγοντες: Στέγη, ενέργεια και τρόφιμα.

Απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για εισαγόμενο πρόβλημα και υποστηρίζει ότι «ένα πολύ μεγάλο μέρος οφείλεται στην αισχροκέρδεια που υπάρχει στη χώρα μας, στα καρτέλ και κυρίως στα ολιγοπώλια και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να συγκρουστεί με αυτά».

Για τα τρόφιμα προτείνει τη δημιουργία Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών, με παρακολούθηση της διαδρομής κάθε προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι» και έλεγχο των περιθωρίων κέρδους σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Ο Αλέξης Τσίπρας απορρίπτει την πολιτική των επιδομάτων ως βασικό εργαλείο αντιμετώπισης της ακρίβειας.

«Το ζήτημα της ακρίβειας δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα».

«Η λογική μας δεν είναι να επιδοτούμε προκειμένου να αντιμετωπίζουμε την κρίση, διότι δεν λύνεις κανένα πρόβλημα έτσι».

Χωρίς να αποκλείει έκτακτες ενισχύσεις σε πολίτες που τις χρειάζονται, επιμένει ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν οι αιτίες: «Δεν αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της ακρίβειας με τα pass και τις επιδοτήσεις. Αντιμετωπίζεται με μια πιο αποφασιστική πολιτική σύγκρουσης με τα μεγάλα συμφέροντα».

Στο ζήτημα των εισοδημάτων, ο Αλέξης Τσίπρας μεταφέρει τη συζήτηση από τον κατώτατο στον μέσο μισθό και κυρίως στην αγοραστική δύναμη.

«Δεν έχουμε μειώσεις μισθών, αλλά έχουμε αυξήσεις των τιμών. Άρα το διαθέσιμο εισόδημα, η αγοραστική δύναμη έχει περιοριστεί αισθητά», αναφέρει.

Και συνοψίζει τον στόχο με μία φράση: «Αύξηση των μισθών, μείωση του κόστους ζωής».

Παράλληλα, θέτει ως ευρύτερο πολιτικό και οικονομικό στόχο τη σύγκλιση της Ελλάδας με την υπόλοιπη Ευρώπη: «Σήμερα ένας εθνικός στόχος σοβαρός πρέπει να είναι να συγκλίνουμε επιτέλους με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και να μην είμαστε ουραγοί».