• Norwegia znajduje się pod dużą presją w sprawie zagospodarowywania nowych złóż ropy czy gazu. Bez tego w ciągu najbliższych lat skala produkcji może gwałtownie spaść.
• W tym celu kraj chce dalej odkrywać nowe wydobycia na Morzu Barentsa, mimo że UE nie patrzy na to przychylnym okiem.
• - W obecnej sytuacji geopolitycznej i biorąc pod uwagę sytuację surowcową, uważam, że dalsza aktywność na Morzu Barentsa służy zarówno interesom Norwegii, jak i Europy - powiedział minister energii Norwegii.

Jak wskazuje agencja Reuters, po pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 r. Norwegia stała się największym dostawcą gazu ziemnego w Europie, pokrywając około 30 proc. zapotrzebowania na gaz zarówno Unii Europejskiej, jak i Wielkiej Brytanii.

W ubiegłym roku produkcja gazu w tym kraju była bliska rekordowego poziomu, a wydobycie ropy osiągnęło najwyższy poziom od 2009 r. Oficjalne prognozy wskazują jednak na gwałtowny spadek produkcji po 2030 roku, chyba że zostaną odkryte i zagospodarowane nowe złoża. W 2050 r. norweskie wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego może spaść niemal do zera.

W obecnej sytuacji geopolitycznej i biorąc pod uwagę sytuację surowcową, uważam, że dalsza aktywność na Morzu Barentsa służy zarówno interesom Norwegii, jak i Europy - powiedział Terje Aasland, minister energii Norwegii, w wywiadzie dla agencji Reuters.

Unia Europejska na podstawie moratorium z 2021 r. nadal popiera zakaz nowych odwiertów w Arktyce ze względów środowiskowych, ale rozważa rewizję swojej polityki w odpowiedzi na obawy dotyczące bezpieczeństwa energetycznego.

Aasland powiedział, że Norwegia dąży do utrzymania produkcji i eksportu ropy naftowej na mniej więcej obecnym poziomie co najmniej do 2035 r., a wydobycie na Morzu Barentsa będzie miało kluczowe znaczenie.

- Jeśli Norwegia ma pozostać długoterminowym dostawcą ropy naftowej i gazu do Europy, to Arktyka musi być częścią tej dyskusji - zaznaczył polityk.

W rozmowach z urzędnikami UE Norwegia argumentowała, że ​​części Morza Barentsa otwarte na działalność naftową są również wolne od lodu, tak jak na Morzu Północnym, a zatem mniej podatne na wycieki ropy i inne skutki dla środowiska. Przyczyniają się także do utrzymania miejsc pracy i osadnictwa w północnych regionach kraju graniczących z Rosją.

Aasland uważa, że ​​argumenty Norwegii są słyszane w Brukseli, ale dodał, że jest to suwerenne prawo kraju do rozwoju zasobów Morza Barentsa, nawet jeśli UE nadal będzie popierać moratorium.

- Zagospodarujemy te obszary. To od UE będzie zależało, czy powinna wprowadzić moratorium na zakup gazu lub ropy - powiedział Aasland. - Ropa z Arktyki i tak będzie sprzedawana na rynkach światowych, podczas gdy gaz będzie mógł być eksportowany na cały świat w postaci skroplonego gazu ziemnego z zakładu LNG Melkoya należącego do Equinora – dodał.

Z usług Equinora szeroko korzysta Orlen - kilka dni temu polski hegemon podpisał z Norwegami konrakt na dostawy ropy ze złoża Johan Sverdrup na Norweskim Szelfie Kontynentalnym. Stamtąd także gazociągiem Baltic Pipe płynie do Polski gaz ziemny.  

Dyrektor wykonawczy Międzynarodowej Agencji Energetycznej Fatih Birol również wezwał UE do ponownego rozważenia sprzeciwu wobec nowych projektów wydobycia ropy naftowej i gazu w Arktyce, argumentując, że przyszłe dostawy będą potrzebne do wsparcia bezpieczeństwa energetycznego. Krytycy takiego posunięcia argumentują, że uruchomienie nowych projektów w Arktyce zajęłoby wiele lat i niewiele pomogłoby w rozwiązaniu krótkoterminowych problemów energetycznych Europy.

Oprócz ropy naftowej i gazu Norwegia produkuje nadwyżki energii odnawialnej przez większość lat z rozległej sieci zbiorników i dróg wodnych zasilających elektrownie wodne, którą eksportuje do Europy transgranicznymi liniami energetycznymi.

Norwegia wcześniej prezentowała się jako "zielona bateria" Europy, ale minister energii twierdzi, że ta koncepcja jest już przestarzała, ponieważ kraj sam nie jest w stanie zrównoważyć europejskiego rynku energii.

To był błędny pomysł - powiedział Aasland.

Pomysł ten przyczynił się do budowy nowych interkonektorów energetycznych, w tym połączeń z Wielką Brytanią i Niemcami, ale spotkał się z pewnym sprzeciwem w Norwegii w związku ze wzrostem cen energii elektrycznej w Europie. Głębsza integracja z europejskim systemem elektroenergetycznym sprawiła, że ​​Norwegia stała się bardziej podatna na wahania cen na kontynencie.

Aasland powiedział, że Norwegia nie będzie budować nowych interkonektorów, ale nadal jest zaangażowana w silną współpracę sektora energetycznego z Europą. Zaapelował do krajów kontynentu o wzmocnienie stabilnego systemu dostaw energii, osłabionego zamykaniem elektrowni węglowych i jądrowych oraz brakiem inwestycji w nowe elektrownie gazowe. To miałoby obniżyć ceny energii i spowodować wzrost wzajemności w jej przepływach między różnymi krajami.

- Przyszłość leży w posiadaniu bardzo silnego i zintegrowanego systemu - powiedział Aasland.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin