• Gdyby nie było alternatywnych tras eksportu ropy naftowej z regionu Zatoki Perskiej, jej notowania byłyby jeszcze wyższe.
• W najlepszej sytuacji są Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie, które mają terminale zlokalizowane do zewnętrznej stronie cieśniny Ormuz.
• Zamiast 20 mln baryłek dziennie świat musi się zadowolić 6,5 mln baryłek. Tyle surowca omija irańską i amerykańską blokadę.

Przed rozpoczęciem wojny Izraela i Stanów Zjednoczonych z Iranem każdego dnia przez cieśninę Ormuz przepływało kilkadziesiąt tankowców, które miały w ładowniach ok. 20 mln baryłek ropy naftowej.

Od 28 lutego Zatoka Perska zamknięta jest dla żeglugi, co oznacza, że setki milionów baryłek surowca zostały zablokowane na statkach i w portowych magazynach. 

Największe straty z tytułu wstrzymania eksportu ponoszą Irak, który eksportował ponad 4 mln baryłek dziennie, i Kuwejt z wydobyciem na poziomie 3,5 mln baryłek. To już są dziesiątki miliardów dolarów.

Kraje arabskie myślą, jak ominąć cieśninę Ormuz i dwa z nich mogą do tego wykorzystać rurociągi dostarczające ropą do terminali nad Morzem Czerwonym i Morzem Omańskim.

Arabia Saudyjska dysponuje rurociągiem East-West, którym transportowanych może być 7 mln baryłek dziennie do naftoportu Janbu (Yanbu) nad Morzem Czerwonym.

Przed wybuchem wojny z terminalu Yanbu North i Yanbu South ekspediowano 1,3-1,4 mln baryłek dziennie. Teraz jest to 4,3-4,5 mln baryłek.

Ostatnio przyspieszono procedury cumowania i skrócono odległość między miejscem, gdzie są zakotwiczone tankowce, a terminalami. Pozwoliło to zwiększyć załadunek o kolejnych 100 tys. baryłek dziennie.

W przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich eksport odbywa się rurociągiem Habsan-Fudżajra nad Morzem Omańskim. Tą trasą ekspediowane jest 1,8 mln baryłek wydobywanych w regionie Murban w szejkanacie Abu Zabi. 

Jak zaznacza "Rzeczpospolita", gdyby nie te rozwiązania logistyczne, ropa naftowa kosztowałaby jeszcze więcej, a kierowcy na stacjach benzynowych płaciliby o co najmniej 10 proc. wyższe rachunki.

Wojna i zamknięcie cieśniny Ormuz skutkować może wznowieniem projektów budowy rurociągów z Iraku przez Jordanię do Zatoki Akaba, a rozważany jest także pomysł tranzytu przez Syrię i bezpośredniego dostępu do Morza Śródziemnego.

Koszt takich inwestycji to 5-10 mld dolarów, ale obecna sytuacja pokazuje, że alternatywne trasy eksportu są niezbędne dla utrzymania żywotnych interesów biznesowych krajów położonych nad Zatoką Perską.

CZYTAJ WIĘCEJ: Kraje arabskie kombinują, jak ominąć Ormuz

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin