Sokağın dili, sosyal medyanın öfkesi, yabancılara yönelik sert söylemlerin giderek normalleşmesi ve özellikle Doğu Almanya’da yükselen AfD desteği, bugün ortaya çıkan tablonun habercisiydi.

Almanya'da yaşayan biz Türkler için ırkçılık yeni bir mesele değil.

65 yılı aşkın süredir bu ülkenin bir parçasıyız. Bazen açıkça, bazen ince imalarla, bazen de yalnızca bir bakışta karşımıza çıkan ayrımcılığın ne olduğunu biliyoruz.

Ev kiralayacaksınız.

İsminiz Mehmet.

"Başka kapıya…"

İş başvurusunda bulunacaksınız.

Sizden daha iyi olmasa da tercihleri Christian, Marc ya da Andreas...

"Siz Türkler…"

Bu cümleyle başlayan ifadeleri kaç kez duyduk acaba…

Bazen uzaylı görmüş misali garip bakışlar…

Her fırsatta yabancı olduğunuzu hatırlatan sözler…

Sürekli birilerine "bu ülkeye ait olduğunu" anlatmaya calışmak…

Bunlar Almanya'da yaşayan göçmenlerin günlük hayatının bir parçası.

O yüzden biz bu sonuçlara şaşırmıyoruz.

Biz, başbakanın buna şaşırmasına şaşırıyoruz….

Bu süreçte beni asıl endişelendiren ise gençlerin tutumu.

Son dönemde "yabancılar dışarı" söylemi normalleşti..

Onlar  Hitler dönemini sadece kitaplardan öğrenen bir nesil.

Okuduklarını anladıkları konusunda da ciddi şüphelerim var.

Çünkü ırkçılığın bu coğrafyada nelere mal olduğunu algılamışa benzemiyorlar.

Belki de bu yüzden AfD'nin en düşük oy oranı ileri yaş gruplarında görülüyor.

Çünkü onlar hatırlıyor, o dönemi yaşayanlar da var.

Onlar bir anda durumun neye evrilebileceğini biliyorlar.

Saksonya-Anhalt ülkenin en küçük eyaletlerinden biri olabilir.

Eski Doğu Almanya'nın bir parçası olabilir.

Ama orada yükselen dalganın tüm ülkeye yayılacağının sinyalleri geliyor.

Peki AfD tek başına iktidara gelebilir mi?

Hadi diyelim geldi, Türkler bavullarını toplamak zorunda kalır mı ?

AfD’nin söylemi aşamalı bir politika gibi duruyor.

"Bizim derdimiz düzensiz göçmenler" deniyor.

"Türklerle bir problemimiz yok" diye de devam ediyorlar…

Tanıdık geliyor mu?

Bana "sarı öküz" hikâyesini hatırlatıyor.

Önce bir grup seçilir.

"Onlarla problemimiz var" denir.

Sonra toplum buna alışır.

Ardından sıra başka bir gruba gelir.

Ve sınır her defasında biraz daha ileri taşınır.

Bugün hedef "düzensiz göçmenler" olabilir.

Peki yarın? Türkler mi olacak?

AfD'nin hedefi net: "Tersine göç"

Alman vatandaşı olmuş göçmenleri bile geri göndermek istiyorlar.

Hatta bunu "gerekirse silah zoruyla" yapacaklarını açıkça ifade ediyorlar.

İşte asıl tehlike burada.

Başbakan Merz de Federal Parlamentoda AFD'yi bu noktada eleştirdi.

Tamam da o zaman hastanede kim çalışacak.

İnşaatları kim yapacak, rafları kim dizecek, fabrikalar ne olacak…

AFD'nin elbette buna verecek cevabı yok…

Tek söylem sınırı kapatacağım, göçmenleri geri göndereceğim.

Arı Alman ırkıyla eskisi gibi birlikte baş başa yaşamak…

AFD'li Almanların hayali özetle bu…

Sayıları da azımsanmayacak oranlara ulaştı…

Ama sonrasını kimse düşünmüyor.

Almanya'da yaklaşık 3,5 milyon Türk kökenli insan yaşıyor.

Bu insanlar artık bu ülkenin misafiri değil.

Ekonomi, spor, inşaat, sanat, gastronomi her alanda biz de varız.

Ülkenin en önemli Üniversitesi’nin TU-Berlin'in rektörü Türk kökenli.

Millî Takıma yıllarca İlkay Gündoğan kaptanlık yaptı…

Corona ilacını Özlem Türeci - Uğur Şahin çifti buldu.

Şimdi bütün bunlara dönüp:

"Hadi bakalım Bavullarınızı toplayın" mı diyecekler?

Gelin seçim sonuçlarını bir de tersten okuyalım.

Evet AFD yaklaşık %40 bandına oturma hedefine yakın.

Ama geride kalan %60'ı unutmayalım.

Benim umudum onlarda…

Ama eğer onlar da yeni bir karanlık döneme sessiz kalırsa…

Bize de bavulları toplamaktan başka çare kalmaz.

Uzak bir metafor olarak görünüyor olabilir „bavulları toplamak“

Ama bu coğrafyada kısa geçmişte yaşanan bir hikâye bu…

Nazi döneminde zulme maruz kalanların gidecekleri bir ülkeleri yoktu…

Ama bizim var.

Bu durumda da hikayenin tek kaybedeni Almanya olur.