گروه جامعه دفاع‌پرس: مساجد در دوران هشت سال دفاع مقدس تنها محل اقامه نماز و برگزاری آیین‌های مذهبی نبودند، بلکه به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های اجتماعی، فرهنگی و پشتیبانی جبهه‌ها تبدیل شدند؛ مکان‌هایی که از جذب و آموزش نیرو‌های داوطلب تا سازماندهی اعزام رزمندگان، جمع‌آوری کمک‌های مردمی و تأمین نیاز‌های جبهه را بر عهده داشتند و بخش مهمی از ظرفیت مردمی دفاع مقدس در آنها شکل گرفت.

با آغاز جنگ تحمیلی و شکل‌گیری مقاومت مردمی در برابر تجاوز دشمن، مساجد در بسیاری از شهر‌ها به نخستین پایگاه‌هایی تبدیل شدند که مردم در آنها گردهم می‌آمدند و برای حضور در جبهه‌ها و پشتیبانی از رزمندگان اعلام آمادگی می‌کردند. جوانان و نیرو‌های بسیجی با حضور در پایگاه‌های مساجد، آموزش‌های دینی، عقیدتی و نظامی را فرا می‌گرفتند و پس از طی مراحل لازم، از همین مراکز برای حضور در جبهه‌ها سازماندهی و اعزام می‌شدند.

در واقع، مسجد در دوران دفاع مقدس حلقه اتصال میان مردم و جبهه‌ها بود؛ از یک سو رزمندگان از این مکان معنوی راهی خطوط مقدم می‌شدند و از سوی دیگر، خانواده‌ها و اقشار مختلف مردم از طریق مسجد در تأمین نیاز‌های رزمندگان مشارکت می‌کردند.

تأکید حضرت امام خمینی (ره) بر جایگاه مسجد و توصیه ایشان با این مضمون که «مساجد سنگر است، سنگر‌ها را خالی نگذارید»، موجب شد مساجد جایگاهی ویژه در سازماندهی ظرفیت‌های مردمی پیدا کنند. مردم نیز با بهره‌گیری از امکانات و ظرفیت‌های موجود در محله‌ها و مساجد، ابتکارات مختلفی را برای تقویت جبهه‌ها به کار گرفتند.

مسجد، محل جذب و اعزام رزمندگان

یکی از مهم‌ترین کارکرد‌های مساجد در دوران دفاع مقدس، فراهم کردن زمینه حضور جوانان در جبهه‌ها بود. پایگاه‌های بسیج مساجد به محل شناسایی، آموزش، سازماندهی و آماده‌سازی نیرو‌های داوطلب تبدیل شدند و شمار زیادی از رزمندگان پیش از حضور در مناطق عملیاتی، ارتباط خود را با همین پایگاه‌ها حفظ می‌کردند.

بسیاری از فرماندهان و نیرو‌های مؤثر دفاع مقدس نیز از دل همین مجموعه‌های مسجدی رشد کردند. مساجد پیش از پیروزی انقلاب اسلامی محل فعالیت‌های انقلابی و اجتماعی بسیاری از نیرو‌ها بودند و پس از انقلاب نیز همین ظرفیت در مسیر دفاع از کشور و پشتیبانی از جبهه‌ها به کار گرفته شد.

از سوی دیگر، امامان جماعت، معتمدان و ریش‌سفیدان مساجد نیز در بسیج ظرفیت‌های محلی نقش مهمی داشتند و با ایجاد ارتباط میان خانواده‌ها، جوانان و گروه‌های مردمی، زمینه مشارکت گسترده‌تر مردم در دفاع مقدس را فراهم می‌کردند.

جمع‌آوری کمک‌های مردمی در مساجد برای جبهه‌ها

پشتیبانی مساجد از جبهه‌ها تنها به اعزام نیرو محدود نمی‌شد. این مراکز در بسیاری از مناطق، محل اعلام نیاز‌های جبهه‌ها و جمع‌آوری کمک‌های مردمی بودند.

مردم با حضور در مساجد، مواد غذایی، پوشاک، اقلام بهداشتی و درمانی و دیگر تجهیزات مورد نیاز رزمندگان را تهیه و جمع‌آوری می‌کردند. زنان نیز در کنار دیگر اقشار جامعه، در آماده‌سازی و بسته‌بندی اقلام مورد نیاز جبهه‌ها مشارکت داشتند.

ارزش این کمک‌ها تنها در جنبه مادی آن خلاصه نمی‌شد؛ بلکه مشارکت گسترده مردم نشان‌دهنده پیوند عمیق میان جبهه و پشت جبهه و احساس مسئولیت عمومی در قبال دفاع از کشور بود.

مساجد در دوران دفاع مقدس علاوه بر نقش پشتیبانی، یکی از مهم‌ترین مراکز اطلاع‌رسانی و تبیین تحولات جنگ نیز بودند. حوادث جبهه‌ها، دستاورد‌های عملیات‌ها و پیامد‌های سیاسی و اجتماعی جنگ برای مردم از طریق تریبون مساجد تشریح می‌شد.

فرماندهان و نیرو‌های مؤثر دفاع مقدس پس از برخی عملیات‌های مهم با حضور در مساجد، برای مردم درباره روند عملیات، دستاورد‌های آن و شرایط جبهه‌ها سخن می‌گفتند. این ارتباط مستقیم باعث می‌شد مردم در جریان تحولات جنگ قرار بگیرند و اخبار و روایت‌های مربوط به دفاع مقدس را از نزدیک دریافت کنند.

به این ترتیب، مسجد همزمان سه نقش مهم را ایفا می‌کرد؛ پایگاه جذب و اعزام نیرو، مرکز پشتیبانی مادی و معنوی از جبهه و تریبون تبیین و انتقال اخبار و ارزش‌های دفاع مقدس.

با نگاهی به تجربه هشت سال دفاع مقدس می‌توان دریافت که مساجد بخش مهمی از ظرفیت اجتماعی کشور را برای پشتیبانی از جبهه‌ها بسیج کردند. جوانان از مسجد راهی جبهه می‌شدند، خانواده‌ها از طریق مسجد در حمایت از رزمندگان مشارکت می‌کردند و فرماندهان و نیرو‌های فرهنگی نیز از همین تریبون‌ها با مردم ارتباط برقرار می‌کردند.

مساجد در واقع کانون اصلی بسیاری از تحولات پشت جبهه بودند؛ از جذب جوانان و تقویت روحیه حماسی گرفته تا سازماندهی اعزام نیرو، جمع‌آوری کمک‌های مردمی و تأمین بخشی از نیاز‌های رزمندگان.

امروز نیز مساجد می‌توانند با بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی خود، نقش مهمی در انتقال خاطرات و ارزش‌های دفاع مقدس به نسل‌های جدید داشته باشند. بازخوانی نقش مساجد در آن دوران، تنها روایت یک تجربه تاریخی نیست، بلکه می‌تواند الگویی از مشارکت مردمی، همبستگی اجتماعی و مسئولیت‌پذیری عمومی در برابر بحران‌ها را برای نسل امروز و آینده تبیین کند.

مسجد در دوران دفاع مقدس، سنگری برای اعزام رزمنده و پشتیبانی از جبهه بود و در سال‌های پس از جنگ نیز می‌تواند سنگری برای حفظ و انتقال فرهنگ ایثار، مقاومت و فداکاری باشد.

انتهای پیام/ 261