“BUGÜN SAHAKYAN-NUNYAN, YARIN BAŞKA BİR OKUL AYNI SORUNLARLA YÜZLEŞECEK”

ERVAB toplantısında Samatya Surp Kevork Kilisesi Yönetim Kurulu Başkanı Nurhan Davulcuyan’ın konuşması gündeme önemli bir ayrım getirdi: Samatya Sahakyan-Nunyan Okulu’nun karşılaştığı zorluk, toplum eğitim sisteminin genel sürdürülebilirliği meselesidir.

Başkan Davulcuyan konuşmasına, okullarının ekonomik zorluğunu anlatmak için toplantıya geldiklerini vurgulayarak başladı. Ancak dile getirdikleri meselenin sadece kendi okullarının meselesi olmadığını belirtti. Başkan’a göre bazı sorunları tek bir kişi veya tek bir yönetim çözebilir. Fakat bazı meseleler de bir kurumun gücünü aşar. Bugün Samatya Okulu’nun meselesi tam da bu noktaya gelmiştir.

Başkan zorlukları saklamadan açıkça ifade etti: Okul ciddi ekonomik sıkıntılar içindedir. Giderler sürekli artıyor. Oysa eğitim kalitesinden, çalışanların haklarından ve öğrencilerin geleceğinden “ödün vermek” seçeneği kabul edilemez. Artık “bir şekilde idare ediyoruz” deyip sorunu ötelemenin tüm imkânları tükenmiştir. Nurhan Davulcuyan’ın konuşmasının en güçlü vurgusu maddi sorunun ötesindeydi ve şu cümleyle özetlenebilir:

* Biz bir okulu yaşatmaktan bahsetmiyoruz. Biz bir mirası yaşatmaktan bahsediyoruz.

Başkan ermeni okullarının sadece ders verilen yerler olmadığını hatırlattı. Onlar ana dil, kültür, tarih, gelenek ve toplumsal hafızayı aktaran temel halkalardır. Önceki kuşaklar bu kurumları sahip oldukları sınırlı imkânlarla kurmuşlardı. Çok iyi biliyorlardı ki çocukların eğitimi olmadan geleceği inşa etmek ya da korumak mümkün değildir.

Başkan’a göre bu mirası yeni nesle aktarma sırası şimdi yöneticilerin omuzlarındadır.

* Hepsi de bizim kurumlarımız.

Konuşmada dikkat çekici olan bir diğer nokta, Samatya Başkanının vurguyu sadece doğrudan maddi yardım almaya koymamasıydı. Toplantıya “bize yardım edin” demeye gelmediklerini, bunun yerine dayanışma ve toplumsal sorumluluğa dair yeni bir yaklaşım beklediklerini açıkladı.

Temel çağrısı şuydu: Eğer bugün Sahakyan-Nunyan zorluk içindeyse, yarın aynı durumla başka bir okul da karşılaşabilir. Eğer her kurum sadece kendi sorunuyla ilgilenirse, sonunda bütün sistem sarsılır.

Bu sözlerle Davulcuyan meseleyi salt bütçe zemininden alıp toplumsal düşünce alanına taşıdı ve şöyle dedi: “Geliniz birbirimizin kurumlarını kendi kurumumuz kadar önemli görelim. Çünkü hepsi bizimdir. Ve bu kurumlarda eğitim gören her çocuk hepimizin evladıdır.”

Başkanın bu yaklaşımı önemlidir. Çünkü toplumun farklı kurumlarının sahip olduğu imkanları sadece ayrı kurumların mülkü olarak değil, toplumun genel eğitim geleceğine hizmet eden imkanlar olarak görmeyi talep eder.

Davulcuyan ayrıca sorunları gizleme veya zorluğu zayıflık alameti sayma zihniyetini de açıkça reddetti. Ona göre sorunları saklamak bir kurumu güçlü yapmaz. Aksine onu güçlü yapan, sorunları birlikte çözebilme kabiliyetidir.

* Sözden işe: net bir karar.

Belki de konuşmanın en önemli bölümü sonunda yaptığı çağrıydı. Davulcuyan toplantının sadece konuşmalarla, sempati ifadeleriyle ve genel açıklamalarla sınırlı kalmasını istemedi. Net kararlar alınmasını, imkânların masaya konulmasını, hangi kurumun ne ihtiyacı olduğunu açıkça konuşmayı ve hiçbir okulun veya kurumun çözüm aramak zorunda kalmayacağı bir dayanışma düzeni kurulmasını önerdi.

Şunu teyit edebiliriz ki bu öneri özü itibariyle ERVAB toplantı masasına konulan esas meselelerden biridir. Çünkü bir yanda toplumun maddi imkanları daha geniş olan kurumları varsa, diğerleri ise öte yanda var olmak için mücadele ediyorsa, mesele artık sadece “kim yardım eder” meselesi değildir. Mesele şudur: toplumun sahip olduğu genel gücü nasıl organize edebiliriz ve eğitim kurumlarının varlığını sürdürmesi için nasıl kullanabiliriz?

Davulcuyan sözünü geleceğe dönük bir çağrıyla bitirdi. Bugün bir okulu kurtarmak için atılan bir adım yarın toplumun bütün geleceğini koruyan bir adım haline gelebilir.

Başkanın son beklentisi netti: Toplantı sadece konuşmalarla bitmesin. Katılımcılar oradan genel ve pratik kararlarla ayrılsınlar.

MARMARA

https://www.normarmara.com/280826lu.html