«Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αποτυπώνει τη νέα διατλαντική ισορροπία ασφάλειας όπου οι ΗΠΑ μεταβιβάζουν στην Ευρώπη τη στρατιωτική και οικονομική ευθύνη της αντιμετώπισης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΕΛ.Α.Σ. και συνεχίζει:

«Με μια άβουλη και αδύναμη ευρωπαϊκή ηγεσία, που αναλαμβάνει δυσθεώρητα οικονομικά και στρατιωτικά βάρη, εις βάρος των δαπανών για κοινωνική συνοχή και χωρίς να διεκδικεί αναβαθμισμένο διπλωματικό ρόλο για την ειρήνη στην Ουκρανία- οδηγώντας τους ευρωπαικούς λαούς σε επικίνδυνα γεωπολιτικά, πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα.

Ο κ. Μητσοτάκης καλείται να εξηγήσει τι φέρνει στις αποσκευές του που να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα: Παραχώρησε διευκολύνσεις σε έξι ελληνικές βάσεις και τον λιμένα της Αλεξανδρούπολης επ’ αόριστον στις ΗΠΑ, πρωτοστάτησε με μεγάλες δηλώσεις και αποστολή βαρέων όπλων, στο ουκρανικό και σε «αντάλλαγμα», όχι μόνο δεν πιέζεται η Τουρκία για τις προκλητικές της ενέργειες αλλά ο ρόλος και η αμυντική της βιομηχανία αναβαθμίζονται ραγδαία.

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε ξανά γενικά στο casus belli, αλλά δεν έθεσε όρους στο ΝΑΤΟ, για την τουρκική προκλητικότητα ή την άρση των περιορισμών σε νατοικές ασκήσεις σε σχέση με τα ελληνικά νησιά ή για τη χρήση αμερικανικών όπλων έναντι της Ελλάδας που ισχυριζόταν ότι δήθεν ισχύουν για τα f16. Ή απλώς έχοντας δώσει λευκή επιταγή στις ΗΠΑ, ο κύριος Μητσοτάκης επαφίεται στην «ευαισθησία» των συμμάχων για να διαφυλάξει τα εθνικά μας συμφέροντα;

Τα δύο υπό ίδρυση στρατηγεία σε Κωνσταντινούπολη και Άδανα, οι δηλώσεις Trump για τα F-35 και η πώληση των αμερικανικών κινητήρων, αποδεικνύουν ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε απλό παρατηρητή των εξελίξεων.

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για την πολυδιαφημισμένη συμμαχία με την Γαλλία καθώς μετά τους Meteor ανοίγει ο δρόμος και για πώληση γαλλικών αντιαεροπορικών στην Τουρκία.

Η χώρα χρειάζεται άμεσα αλλαγή σελίδας και επιστροφή σε μια ενεργητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Χρειαζόμαστε μία στρατηγική για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις που να βασίζεται στο αμοιβαίο όφελος και όχι σε λευκές επιταγές. Και μια στρατηγική για τα ελληνοτουρκικα με αρχή, μέση και τέλος, η οποία θα δεσμεύει την Τουρκία σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου με παράλληλη αξιοποίηση των συμμαχιών μας και των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Σε διαφορετική περίπτωση, απλώς θα συνεχιστεί η λογική του κράτους - πελάτη που αγοράζει όπλα ενώ τα εθνικά μας συμφέροντα ζημιώνονται».