• Słoma, podobnie jak ziarno, do zbioru, a zwłaszcza przechowywania, powinna mieć odpowiednią wilgotność.
• Na jakość słomy wpływa również obecność zanieczyszczeń czy porażenie chorobami grzybowymi.
• W skrajnych przypadkach wilgotnej słomy i intensywnej działalności mikroorganizmów może dojść do zapłonu bel i pożaru stogu czy stodoły.

Słoma zbóż jest podstawowym materiałem stosowanym jako ściółka dla zwierząt. Choć coraz częściej nowe budynki inwentarskie powstają w technologiach bezściółkowych, zastosowań słomy przybywa i bywa ona wykorzystywana np. jako opał – luzem lub w składzie pelletu. Tak czy inaczej, musi być to słoma dobrej jakości, przede wszystkim sucha, a tuż po ścięciu nie zawsze jest to oczywiste.

O ile nie jest niczym nowym dbanie o jakość ziarna, o tyle jakość zbóż często jest kwestią co najwyżej drugorzędną. Powszechnie dziś zwraca się uwagę na wilgotność ziarna podczas zbioru, zawartość białka, unikanie jego zanieczyszczenia czy zawartości mykotoksyn. A czy z równie dużą troską traktujemy słomę?

Zacznijmy po kolei od wilgotności. Chyba nikomu nie trzeba przypominać, że mokre ziarno nie będzie się dobrze przechowywać. To samo dotyczy słomy. W jej przypadku optymalna wilgotność powinna wynosić do 15 proc. Maksymalnie, jeśli zapewnimy odpowiednie warunki do doschnięcia, można zbierać słomę o wilgotności do 18 proc. Słoma mokra zapewnia doskonałe warunki do rozwoju grzybów, a te z kolei mogą przyczyniać się do chorób zwierząt. Co ważne, wilgotna słoma i intensywna działalność mikroorganizmów mogą wręcz doprowadzić do samozapłonu bel i pożaru stogu czy stodoły.

Nie można zapomnieć, że wilgoć wewnątrz bel słomy podnoszą również chwasty, które często w momencie zbioru zbóż są jeszcze żywe, a na pokosie nie zdążają wyschnąć. Ważne jest również unikanie innych zanieczyszczeń – np. ziemi, która to z kolei szczególnie szkodliwa może być, jeśli słoma zostanie wykorzystana jako komponent paszowy, a zanieczyszczenia trafią do przewodów pokarmowych zwierząt.

Trwający sezon niestety nie sprzyja zbiorowi słomy najwyższej jakości. W dużej części kraju żniwa przerywają ulewne deszcze, a więc zbierany materiał często jest mokry. Ponadto wiele pól w tym sezonie jest zachwaszczonych, co z kolei oznacza zanieczyszczenie słomy. Ponadto, gdy słoma, niestety wraz z chwastami, znajdzie się na pokosie, często jeszcze przed wjazdem prasy przychodzi kolejny deszcz.

- W okolicy zebrane jest jakieś 90 proc. zbóż, zostały już pojedyncze pola. Leży wciąż dużo słomy na pokosach, której nie da się zebrać ze względu na deszcze. Dziś w nocy spadło 25 mm, więc nieprędko wrócimy na pola – mówi Bartłomiej Augustyniak, rolnik z powiatu aleksandrowskiego w woj. kujawsko-pomorskim.

Szczególnie w tak mokre żniwa ja tegoroczne, o jakość słomy zawalczyć trzeba często jeszcze na ostatniej prostej. Skoro jest duże ryzyko, że słoma będzie wilgotna, należy tak dobrać moment zbioru, by to ryzyko zmniejszyć. Oznacza to, że z prasą powinniśmy wyjeżdżać na pole w słoneczne dni, po zejściu rosy i przed jej powrotem, a więc najlepiej od około południa, nie później niż do zachodu słońca. Często przyjmuje się za optymalne godziny od około 11:00 do 18:00. Pozwoli to, by zminimalizować wpływ rosy na wilgotność słomy, a zwiększyć jej szansę na doschnięcie na słońcu.

Jeśli jednak słoma jest silnie uwilgotniona po ulewnych deszczach, może to być zbyt mało. Zwłaszcza duże pokosy mogą utrzymywać wilgoć przez długi czas, a nawet słoneczny dzień może nie wystarczyć by dosuszyć grubą warstwę słomy. Wówczas niestety będzie trzeba ponieść dodatkowy koszt i przetrząsać pokosy lub przynajmniej nieco je przegrabić, by poruszyć całą słomę i dać szansę na wyschnięcie na słońcu również głębiej położonym warstwom.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.