Daniel Stachowiak wychował się we wsi liczącej trzy domy; wszystkie należały do jego rodziny. Dziś jego firma Red Steel, produkująca stoły do pakowania paczek dla e-commerce, zatrudnia około 30 osób i sprzedaje ponad tysiąc stołów rocznie do takich firm jak Decathlon czy Komputronik. Obroty sięgają około 10 mln zł rocznie. Zobacz najnowszy odcinek "Biznes Klasy Young".

– Myślę, że tę licytację z Rafałem Brzoską akurat wygrałbym ja – mówi Stachowiak w programie "Biznes Klasa Young". To nawiązanie do wywiadu w "Biznes Klasie", w którym Rafał Brzoska, twórca InPostu, opowiadał, jak licytuje się z Robertem Dobrzyckim, współtwórcą Panattoni, o to, kto pochodzi z mniejszej wsi. – Wieś, w której się urodziłem, miała trzy domy. Wszystkie trzy domy to moja rodzina – mówi Stachowiak. Po 7. roku życia rodzina przeprowadziła się kilometr dalej, do miejscowości liczącej dziś 120 zameldowanych osób, z tendencją malejącą. Stachowiak sam sprawdza coroczne raporty gminy.

Ze wsią, jak mówi, nie potrafi się rozstać. Za najważniejszą lekcję wyniesioną z dzieciństwa uznaje samodzielność. – Wychowanie na wsi to styczność z wieloma problemami z każdej tak naprawdę dziedziny (...) trzeba było sobie poradzić bez górki pieniędzy, bez jakichś większych perspektyw – dodaje.

– Nie mam studiów. Nie jestem człowiekiem stworzonym do studiów. Skończyłem tylko liceum ogólnokształcące ze średnimi wynikami – mówi. Od zawsze bardziej interesowała go przedsiębiorczość. Z e-commerce zetknął się w wieku 19 lat, sprzedając na Allegro dla firmy, w której wcześniej pracował jako pomocnik mechanika. Później założył studio fotografii produktowej, korzystając z 21 tys. zł dotacji z urzędu pracy na sprzęt. Pierwsze zlecenie – zdjęcia skarpetek dla producenta – zajęło mu całą noc, a stawka wynosiła 5–7 zł za zdjęcie.

Ofertę stopniowo rozszerzał o opisy aukcji, szablony i grafiki, aż dla jednego z klientów zaczął obsługiwać infolinię. To właśnie z jednej rozmowy z tym klientem narodził się pomysł na stoły do pakowania. Klient skarżył się na brak narzędzia, które usprawniłoby proces pakowania i zmniejszyło zużycie materiałów. – Produkt jest narzędziem do realizacji obietnic złożonych klientowi – podsumowuje tę lekcję.

Przez lata firma nie miała jednak tożsamości. Do dzisiejszego etapu Stachowiak doszedł przez kilka nieudanych prób biznesowych. W najtrudniejszych momentach żona, zarabiająca 1700 zł jako pomoc apteczna, dokładała mu do ZUS-u. Z kredytów i pożyczek od rodziny nigdy nie korzystał – tę awersję, jak mówi, wyniósł z domu, w którym rodzice nigdy się nie zapożyczali. – Duże zobowiązanie, którego nie wiem, czy dam radę spłacić – tak opisuje, czym był dla niego kredyt, zanim nauczył się nim świadomie zarządzać.

Pierwszą wersję oferty stołów do pakowania Stachowiak wystawił na Allegro we wrześniu 2016 r. W pierwszym miesiącu sprzedał trzy sztuki. – Dla mnie to było po prostu niesamowite (...). Stworzyłeś coś od zera i ktoś tego chciał – wspomina. Stoły spawał w wolnym czasie jego ojciec, w starej stodole, która – jak przyznaje Stachowiak – była dla niego przez lata źródłem wstydu, mimo że żaden klient nigdy nie zwrócił na to uwagi. – Żaden mój klient. Mimo że mogłeś wejść w Google Street View i zobaczyć tę stodołę – dodaje.

Przez kolejne trzy lata sprzedaż utrzymywała się na poziomie kilkunastu stołów miesięcznie. Przełom nastąpił w 2019 r., gdy żona Stachowiaka zaszła w ciążę. Para zdecydowała się też postawić wszystko na jedną kartę w biznesie. – Jedziemy na grubo. Zrezygnowaliśmy z obsługi tego klienta, zrezygnowaliśmy z innych zleceń. Albo wchodzimy w to grubo, albo tego nie dowieziemy – opowiada.

Stachowiak postawił sobie za cel wzrost firmy sześciokrotny w ciągu trzech lat. Konfrontacja z tym celem szybko pokazała, że firma nie jest przygotowana na taką skalę w żadnym obszarze. Kluczowym odkryciem było to, że w żadnym dziale nie było jednoosobowej odpowiedzialności za decyzje. – Wiesz, ile było działów, w których była tylko jedna osoba? Ani jednego. Wszędzie byłem ja i ktoś – mówi. Po wyznaczeniu liderów działów efekt był natychmiastowy. – Okazuje się, że te działy działają lepiej, jak ja się nie wtrącam – dodaje.

Dziś działem handlowym kieruje brat Stachowiaka, Łukasz, pracujący w firmie od pięciu lat, administracją i księgowością zajmuje się żona, a spawalnią i produkcją – ojciec. – Oni mają znacznie gorzej ze mną niż każda inna osoba obca. Zdecydowanie więcej od nich wymagam – mówi Stachowiak.

Firma sprzedaje stoły w cenach od tysiąca do kilkunastu tysięcy złotych, oferując konfigurację. Według jego szacunków stoły Red Steela oszczędzają dziś rocznie około 5 mln roboczogodzin pracy magazynów – wyliczenie oparte na uśrednionej stawce za godzinę pracy osoby pakującej zamówienia. W nagranym przez firmę porównaniu proste pakowanie na stole Red Steela trwało o 40 proc. krócej niż na zwykłym biurku.

Na koniec Stachowiak przyznaje, że lęk towarzyszący prowadzeniu biznesu – szczególnie intensywny w latach 2011–2019 – nie ustąpił mimo sukcesu firmy, mimo dbałości o sen, sport i dietę. – Nie umiem sobie dzisiaj z tym poradzić. Nie wiem, czy kiedyś sobie poradzę. Wydaje mi się, że dopiero w momencie, w którym przestałoby mi zależeć, przestałbym czuć te emocje. I to jest ten niewidoczny koszt, o którym się bardzo rzadko mówi – mówi.