Nierzadko w trakcie sezonu wegetacyjnego plantatorzy kukurydzy obserwują zastanawiające zjawiska, od przebarwień roślin po nietypowe deformacje. Przyczyny tych stanów bywają różne, podobnie jak ich wpływ na plon.

Przebarwienia liści na żółto, biało czy purpurowo; nekrozy; deformacje liści, takie jak zwijanie czy „wytłoczenia” blaszki liściowej; deformacje łodygi i korzeni; karłowacenie; złomy łodyg i wyleganie roślin; zahamowanie wzrostu; więdnięcie; krzewienie; wielopalczastość i wielokolbowość; kolbowiechy; szczerbatość kolb. To tylko niektóre z katalogu nietypowych zmian, jakie czasami plantatorzy kukurydzy obserwują na swoich polach. Stwierdzenie, co dzieje się z roślinami i dlaczego tak się dzieje, jest bardzo trudnym zadaniem. Objawy często są niespecyficzne i roślina w podobny sposób może reagować zarówno np. na niedobór składnika pokarmowego, jak i na stresy abiotyczne czy żerowanie szkodników. W ocenie sytuacji istotne jest, by wziąć pod uwagę nie tylko wygląd roślin i rozmieszczenie objawów w łanie, lecz także historię agrotechniki pola i przebieg warunków pogodowych. 

Przebarwienia liści: pierwsze podejrzenie pada na niedobory
Przebarwienia liści to jedne z najczęstszych zmian, jakie obserwujemy na roślinach. Mogą przybierać one różną postać: chloroz (żółknięcie), nekroz (brunatnienie tkanek w następstwie ich obumierania), bielenia czy czerwienienia. Przebarwienia mogą występować jednolicie na liściu bądź też między nerwami lub na brzegach bądź wierzchołkach liści. Mogą mieć też formę plam lub „cętek” na blaszce liściowej.