Als coffeeshophouder zie ik dagelijks hoe mensen met cannabis omgaan. Verreweg de meeste mensen consumeren bewust en verantwoord. Medisch, voor de gezelligheid of juist even ter ontspanning. Maar soms gaat het mis.

En als het misgaat, is het middel zelden het hele verhaal.

Naar mijn overtuiging ontstaat problematisch gebruik vaak vanuit iets diepers: pijn, trauma, eenzaamheid, stress of een gebrek aan perspectief. Dan is drugsgebruik geen beginpunt, maar een vluchtweg.

Daarom geloof ik dat echte preventie niet begint bij strengere straffen of nog meer verboden. Preventie begint veel eerder.

Thuis!

Bij kinderen die zich veilig voelen. Die gezien worden. Die liefde, aandacht en grenzen krijgen. Bij ouders, scholen, sportclubs en buurten waar iemand op tijd vraagt: gaat het eigenlijk wel goed met je?

En natuurlijk is goede voorlichting ontzettend belangrijk.

Juist op scholen moeten jongeren eerlijke informatie krijgen over middelengebruik. Niet om bang te maken, maar om uit te leggen wat cannabis en alcohol met je kunnen doen, waarom voorzichtigheid nodig is en waar de risico’s liggen.

Maar als we verslaving echt willen voorkomen, moeten we niet alleen kijken naar het middel. We moeten kijken naar de mens daarachter.

Misschien winnen we de strijd tegen problematisch gebruik niet met meer afstand, maar juist met meer nabijheid.

PS: Wel een beetje slechte AI foto maar het idee is duidelijk toch?

Reageren op dit artikel is niet meer mogelijk (reageren kan tot 7 dagen na publicatie).