Veel zorgaanbieders zijn momenteel bezig met de contractering voor 2026. Voor velen voelt dit proces weinig gelijkwaardig: tarieven blijken onvoldoende voor een duurzaam gezonde bedrijfsvoering en omzetplafonds zijn nauwelijks tussentijds te herzien. Het aanbod van de zorgverzekeraar wordt daardoor vaak ervaren als een ‘slikken-en-stikkencontract’.

Niet contracteren is zelden een reële optie, want het niet-gecontracteerde tarief ligt doorgaans nog lager en de administratieve rompslomp schrikt patiënten af. De vraag is dus: wat kan een zorgaanbieder in zo’n situatie doen?

Een nuttige juridische stap is het contract ‘onder protest’ tekenen. Daarmee laat de aanbieder weten dat hij het contract formeel wel accepteert, maar dat hij ook expliciet bezwaar maakt tegen (een deel van) de inhoud, bijvoorbeeld het tarief of het omzetplafond.
Het is daarbij cruciaal dat het protest tijdig en schriftelijk bij de zorgverzekeraar wordt ingediend, zodat de verzekeraar er gelijktijdig met of direct na ondertekening van de overeenkomst kennis van kan nemen. Praktisch kan dit bijvoorbeeld via een e-mail aan de contractmanager of, als die ontbreekt, via een algemeen e-mailadres van de zorgverzekeraar.

Tekenen onder protest is geen juridische toverspreuk: het betekent niet dat de zorgaanbieder niet gebonden is aan de contractafspraken waartegen hij protest maakt, maar is bedoeld om de juridische positie van de zorgaanbieder te versterken.
Mocht in de loop van het jaar namelijk blijken dat een afspraak te zeer knelt, dan kan het protest worden ingebracht in het gesprek met de zorgverzekeraar daarover of, in uiterste geval, in een gerechtelijke procedure. Het geeft de rechter dan een duidelijk beeld dat de aanbieder zich van meet af aan tegen de bepaling heeft verzet en waarom.

Een recente uitspraak van de rechtbank Den Haag illustreert het nut van tekenen onder protest. In een geschil tussen voetzorgaanbieders en Zilveren Kruis oordeelde de rechtbank namelijk dat de zorgverzekeraar onder omstandigheden verplicht was om tijdens een lopend contract de tarieven aan te passen. En een van de omstandigheden was dat een substantieel aantal aanbieders het contract ‘onder protest’ had getekend vanwege de te lage tarieven.

Voor zorgaanbieders die bij de contractering 2026 worden geconfronteerd met een ‘slikken-en-stikken-aanbod’ kan tekenen onder protest dus een waardevolle strategie zijn. Het verandert de afspraken niet direct, maar legt wel een fundament om later met meer kracht bezwaar te maken als een afspraak in de praktijk knelt.
Kortom, door tijdig en schriftelijk te protesteren versterkt een zorgaanbieder zijn juridische positie aanzienlijk. Het is daarmee een kleine stap die later een groot verschil kan maken.

Door: Bas van Schelven, advocaat