• W Polsce rośnie kilka rodzajów jasnot. Purpurowa jest najpopularniejsza
• Jasnota purpurowa znajduje zastosowanie w infekcjach dróg oddechowych, przeziębieniu, bólach miesiączkowych czy problemach trawiennych
• Wyciąg alkoholowy działa uspokajająco i przeciwskurczowo.

W naszym kraju mamy kilka rodzajów jasnot: biała, różowa, purpurowa oraz żółta, która nazywa się jasnota gajowcem lub gajowiec żółty. Wszystkie należą do rodziny jasnotowatych. Każda z nich jest cennym surowcem zielarskim, chociaż różnią się działaniem.

Jasnota purpurowa (łac. Lamium purpureum), jest najbardziej popularnym przedstawicielem tego gatunku i zakwita jako pierwsza.

Z racji swojej dostępności i właściwości leczniczych jest chętnie i szeroko stosowana przez zielarzy i osoby zainteresowane medycyną naturalną. Roślina ta okazuje się być skuteczną pomocą w infekcjach dróg oddechowych, bólach miesiączkowych, problemach trawiennych ale również uspokajająco. Właściwości zależą od formy obróbki rośliny.

Napar, czyli zalanie wrzątkiem działa wykrztuśnie i przeciwzapalnie, dzięki czemu jasnota purpurowa przyniesie ulgę przy kaszlu i przeziębieniu.

Napar działa również lekko rozkurczowo i żółciopędnie w czym wspiera układ pokarmowy i procesy trawienne. Napar z jasnoty pobudza wydzielanie soku żołądkowego, żółci oraz soku trzustkowego, podnosi kwasowość soku żołądkowego, poprawiając trawienie białek, więc jest zalecany przy niedokwaśności żołądka.

W przewodzie pokarmowym hamuje rozwój bakterii i grzybów, działając bakteriobójczo i bakteriostatycznie. Napar działa również ochronnie na miąższ wątroby, oraz silnie przeciwzapalnie.

Jest to również cenne zioło dla kobiet, gdyż łagodzi bolesne miesiączki i zmniejsza ich obfitość, chociaż jasnota biała jest lepszym wyborem w takich dolegliwościach.

Z kolei intrakt, czyli zalanie świeżego ziela gorącym alkoholem, działa wyraźnie uspokajająco i przeciwskurczowo. Przynosi wyraźną ulgę przy przy nerwicy i zdenerwowaniu, gdy zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych, usuwa drżenie mięśni poprzecznie prążkowanych, co często występuje przy napięciu nerwowym.

Choć jej smak i zapach nie należy do super przyjemnych, młode roślinki są z powodzeniem wykorzystywane w kuchni. Młode liście i szczyty pędów można jeść na surowo w sałatkach, koktajlach lub gotować jak szpinak, dodawać je do zupy.

Warto również dodać, że jest rośliną miododajną i wczesną wiosną stanowi pożytek dla pszczół.

Autor jest zielarzem-fitoterapeutą, dietetykiem oraz pszczelarzem.